Ciąża a choroba Gravesa-Basedowa

1
400
Dzień dobry,
dziś kontynuacja tematu choroby Gravesa-Basedowa (ChGB) – tym razem w aspekcie położniczym. O tej chorobie pisałam szczegółowo w artykule Nadczynność tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa.
Jeżeli mamy pacjentkę chorującą na nadczynność tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa to najlepszą sytuacją jest taka, gdy po leczeniu ,,tabletkowym” stwierdzamy u Pacjentki remisję (wyciszenie tarczycy) – wtedy dajemy ,,zielone światło” na starania o ciążę.
Jednak, jak to w życiu bywa, czasem zdarzają się pacjentki z trudno leczącą się nadczynnością tarczycy, które już chcą zajść w ciążę. W tym przypadku najlepszą opcją jest leczenie radykalne, czyli:
– operacja
– ewentualnie podanie I131 (jodu radioaktywnego).
W przypadku podania I131 w ciążę można zachodzić już po 6m-cach, ale podniesione stężenie TRAB utrzymuje się przez kolejne 5 lat (patrz niżej).

Ciąża i TRAB

U wszystkich pacjentek z rozpoznaną ChGB (też tych w eutyreozie) należy na początku ciąży oznaczyć stężenie TRAB. Dlaczego? Ponieważ TRAB przechodzi przez łożysko, do płodu i może aktywować tarczycę rozwijającego się maleństwa do pracy – powodując  płodową nadczynność lub po urodzeniu nadczynność noworodkową.
Gdy TRAB jest powyżej normy to kolejne oznaczenie TRAB powinno mieć miejsce pomiędzy 18-22 Hbd (Hbd- tydzień ciąży). Jeżeli wynik TRAB>3-krotnie przekracza górna granicę normy, zaleca się monitorowanie płodu pod kątem zaburzeń funkcji tarczycy (wykonuje się min. usg tarczycy płodu, ocenia się czynność serca i wiele innych parametrów).
Gdy wysuwamy podejrzenie nadczynności tarczycy u płodu, to kolejnym krokiem jest kordocenteza (pobranie krwi pępowinowej celem oznaczenia hormonów tarczycy).
Dlatego też kobietom leczonym z powodu nadczynności tarczycy należy odradzać zajście w ciążę, można ewentualnie rozważyć ciążę przy prawidłowych hormonach tarczycy i przy małej dawce leku.
Pamiętajmy też, że leki przeciwtarczycowe mogą uszkodzić płód (o tym poniżej), dlatego w przypadku stwierdzenia ciąży kobieta powinna natychmiast zgłosić się na konsultację endokrynologiczną.

Leczenia farmakologiczne (tabletkowe).

Mamy dwa preparaty do leczenia:
– propylotiouracyl (u kobiet planujących ciążę i w I trymestrze/lub max do 16Hbd),
– tiamazol (w II, III trymestrze i podczas karmienia).
Tiamazol
w 2-4% może wywoływać wady wrodzone, takie jak:
– dysmorfia twarzy (zaburzona budowa)
– aplazja skóry głowy
– ubytek przegrody międzykomorowej serca
– zarośnięcie przełyku.
Propylotiouracyl
W przypadku propyrotiouracylu ww. wady występują z mniejszym nasileniem, dlatego właśnie ten lek powinien być stosowany przy planowaniu ciąży i w I trymestrze.
Najbardziej newralgicznym okresem powstawania ww. wad jest okres pomiędzy 6-10 Hbd. Dlatego jeżeli zgłasza się do endokrynologa pacjentka we wczesnej ciąży, leczona małą dawką tiamazolu (tj.<10mg/dobę) lub propylotiouracylu (tj.<100mg/dobę) to najlepiej jest odstawić lek w okresie 6-10 Hbd.
Wizyty kontrolne powinny odbywać się w zależności od nasilenia nadczynności tarczycy, czyli pomiędzy 1-4 tygodniem. Stężenie fT4 utrzymujemy w górnej granicy normy, TSH może być nieco obniżone, ale jest to bez znaczenia klinicznego.
Jeżeli kobieta ciężarna ma objawy tachykardii (szybkiego bicia serca), można zastosować na krótko lek ,,blokujący serce” np. propranolol.
Pamiętajmy jednak, że tego typu leki mogą:
– powodować bradykardię (zwalniać czynność serca płodu),
– opóźnić wewnątrzmaciczne wzrastanie płodu,
– powodować hipoglikemię u noworodka.

Leczenie operacyjne

Jeżeli z jakichś względów wskazane jest leczenie operacyjne, przeprowadza się je w II trymestrze ciąży.

Ryzyko nawrotu nadczynności tarczycy w ciąży

Ryzyko nawrotu nadczynności tarczycy w ciąży przy prawidłowych TRAB jest mało prawdopodobne i wynosi około 5%.
Dlaczego?
Ciąża jest dla kobiety ,,ciałem obcym genetycznie” (składa się częściowo z naszych genów i częściowo z genów ojca), więc aby utrzymać ciążę układ odpornościowy jest osłabiony.
Z tego powodu w ciąży wiele chorób autoimmunizacyjnych wycisza się.

Ryzyko nawrotu nadczynności tarczycy po porodzie.

Tak jak w ciąży kobieta ma względny spokój, tak po porodzie jej układ odpornościowy wraca do normy ze zdwojona siłą. W związku z tym największe ryzyko nawrotu nadczynności w przebiegu ChGB występuje około 7-9 miesiąca po porodzie.
Podczas karmienia można stosować małe dawki leków przeciwtarczycowych i uważa się, że są one bezpieczne dla mastki i dziecka. Leki stosujemy w dawkach podzielonych najczęściej 3 x na dobę, zażywając je bezpośrednio po karmieniu dziecka.

1 KOMENTARZ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Wpisz swoje imię
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.